Wat tot voor enkele jaren geleden nog onmogelijk leek wordt nu door een aantal pensioenfondsen aangekondigd. De dekkingsgraad is tot een zo laag niveau gedaald dat aan korting van de pensioenen niet te ontkomen valt.
PME motiveert dit in haar website als volgt:
Verlaging van pensioen komt in beeld
Door de daling van de dekkingsgraad, die halverwege 2011 is ingezet, is PME onder het niveau gekomen van het benodigde herstelpad dat eind 2013 moet uitkomen op de wettelijk minimaal vereiste dekkingsgraad van 104,3%. De eind 2011 hiervoor benodigde dekkingsgraad is 96%.
PME loopt hier op 31 december 2011 op basis van de voorlopige cijfers op achter met circa 6%.
Het herstelpad is beschreven in een herstelplan dat jaarlijks wordt geëvalueerd. Tenzij de markten en met name de rente zich in 2012 sterk herstellen, zijn aanvullende maatregelen nodig om voldoende herstel te bewerkstelligen.
De meest substantiële maatregel is het voornemen de pensioenen te verlagen per 1 april 2013. Deze maatregel kan helaas noodzakelijk zijn bij onvoldoende herstel op 31 december 2012. Als de verlaging inderdaad moet worden doorgevoerd, is dit per 1 april 2013. Het bestuur stelt begin februari 2012 de maximale omvang van de eventuele verlaging vast op basis van de evaluatie van het herstelplan per 31 december 2011.
Deelnemers, gepensioneerden en werkgevers worden medio februari persoonlijk geïnformeerd.
Een modern sprookje
Er was eens een kudde schapen. Ze waren jarenlang door de herders gemolken, hun wol was geschoren en ook hadden zij hun lammeren op de wereld gezet. Daarna werd alles wat rustiger want deze kudde schaapjes was inmiddels, zoals dat heet, op het droge. Zij leefden gelukkig en vrij in een stevige stal met vrije uitloop in een grazig weiland en zij werden daar behoorlijk oud. Stal en weiland waren zogezegd de wel verdiende rust van onze schapen, gebouwd met het geld dat was bijeengebracht met de melk, de wol en niet te vergeten, de lammetjes.
Op zekere dag kwamen de herders weer eens langs en zij zagen dat de stal toe was aan groot onderhoud, het dak lekte en op sommige plekken stond de vloer onder water. Ook het hek van het weiland had een verfje nodig en de kunstmest voor het gras was duurder geworden. Daarop hadden de herders niet gerekend ook al was een en ander reeds jaren te voorzien. Nu was het probleem dat de schapen niet meer gemolken of geschoren konden worden of lammetjes voortbrengen.
“Tja, jammer, ze zijn niet meer productief” zeiden de herders tegen elkaar, want zij wilden niet meer voor de kudde zorgen. De schapen blaatten wel wat maar daar werd niet naar geluisterd.
Ginds in het bos staat nog een stal zoals ook in het buitenland wordt gebruikt, bedachten de herders. Eigenlijk was dat geen stal, maar een onderhoudsvrij afdak zonder uitzicht. Als wij nu onder elkaar afspreken dat we die oude schapen daar onderbrengen dan is dat veel goedkoper. Ook kunnen de jonge schapen best wat langer melk en wol verschaffen want ze leven tegenwoordig toch langer? Toen gooiden de herders het met elkaar op een akkoordje en er bleef eigenlijk nog maar één probleem over. Hoe krijg je de schapen van het weiland naar dat afdak in het bos?
De bazin van de herders, hun toezichthoudster, wist daar wel een oplossing voor. Ik laat het gras in de wei heel kort maaien en dat houd ik een tijdje vol. Dan zeggen jullie tegen de schapen dat er ook best wel gras in het bos groeit tussen de struiken en op het heideveldje omdat ik daar wat kunstmest heb uitgestrooid. Wedden dat ze gaan?
Hoe dat afliep met de schaapskudde vertel ik wel een volgende keer. Ga nu maar lekker slapen...
Jan Cieremans.
9 januari 2012
Er is goede voortgang gemaakt met de oprichting van een Federatie die de krachten gaat bundelen van de Verenigingen van Gepensioneerden van Stork, Siemens en onze VvGDN, mede omdat de Ondernemingspensioenfondsen van Stork en Siemens zijn overgegaan naar PME.
De officiele naam zal zijn Vereniging van Organisaties van Gepensioneerden bij PME.
Zoals het nu loopt zal per 1 januari a.s. deze federatieve Vereniging geregistreerd zijn. Deze drie VvG'en tellen samen meer dan 6000 gepensioneerde leden en dat betekent dat nu rechtstreeks medezeggenschap kan worden ontwikkeld bij PME door - en voor gepensioneerden. Details zult u vinden in de eerstkomende Nieuwsbrief.
1-12-2011
Bestuur VVGDN
In het huidige pensioen mijnenveld (met o.a. de totstandkoming van een pensioenakkoord, een wetgever die solt met de rechten van gepensioneerden, ouderenbonden die het onderling niet eens zijn etc.) ziet de VvGDN kans om positieve pensioen ontwikkelingen in gang te zetten. Weliswaar bescheiden, maar veelbelovend. Zo zien we de vorming van een Federatie-PME, met deelname van Siemens, Stork en de VvGDN, de goede kant op gaan en worden de contacten met Aegon geïntensiveerd. Ook de komende verkiezingen van de deelnemersraad en bestuur van Stichting Pensioenfonds Draka Holding zien wij optimistisch tegemoet.
De NVOG heeft bij het ontstaan van het pensioenakkoord gesprekken gevoerd met o.a. minister Kamp en daarbij gehamerd op de belangen en rechten van de gepensioneerden, zoals de verplichtstelling (premiebijstorting), het verhogen van de pensioenleeftijd, solidariteit en het behoud van evenwicht tussen de ouderen en de jongeren. Vooral dit laatste onderwerp is actueel. Minister Kamp gaat binnenkort met de jongeren organisaties van gedachten wisselen en de NVOG organiseert op 23 november een jubileumsymposium in Amsterdam over de solidariteit tussen generaties. VvGDN leden kunnen zich opgeven bij onze secretaris.
Als voorproefje van het symposium heb ik de verschillende generaties op een rijtje gezet en enige trends aangegeven. In chronologische volgorde:
* globaal de dertigers/ veertigers van dat jaartal
Generaliserend gezien gaan we van een conservatieve, solide samenleving met grote zekerheden, vanzelfsprekende geïndexeerde pensioenen, sterke vakbonden, goed functionerend poldermodel en welvaart naar een moderne, flitsende, global maatschappij met internet en georganiseerde ouderen- en jongeren organisaties in een tijdperk met economische crisis.
Solidariteit is bij deze trends niet genoemd. Volgens mij is de intermenselijke solidariteit n.l. niet veranderd. Aan solidariteit ligt liefde ten grondslag. Zonder liefde en sociaal contact kan de mens niet functioneren. Daarom twijfel ik er dan ook niet aan, dat de jongeren en de ouderen samen een evenwichtig pensioenstelsel in stand houden.
Frans de Haan
20-10-2011
